skip to main content

Jean Lambert London's Green MEP

Το Brexit και το εμπόριο

Ένας αβάσιμος ισχυρισμός που αναπαραγόταν πριν το δημοψήφισμα ήταν πως μετά το Brexit, το ΗΒ θα μπορούσε να διαπραγματευτεί πολλές εμπορικές συμφωνίες σε σύντομο χρονικό διάστημα. Αυτή η άποψη όμως δεν κατανοεί την πολυπλοκότητα της διαπραγμάτευσης εμπορικών συμφωνιών, ενός σύνθετου, χρονοβόρου και ευαίσθητου εγχειρήματος.

Για παράδειγμα, πρέπει να ρωτήσουμε ποιος θα παίρνει τις αποφάσεις για τις μελλοντικές εμπορικές συμφωνίες του ΗΒ; Η βρετανική κυβέρνηση μονομερώς ή θα έχει λόγο και το κοινοβούλιο; Ποιες βασικές αρχές θα αποτελούν τη βάση αυτών των διαπραγματεύσεων για να διασφαλιστεί η ασφάλεια των προϊόντων και υπηρεσιών;  Η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα έχει κάποια θέση σε αυτές τις συμφωνίες, όπως συμβαίνει με το Σύστημα Γενικευμένων Προτιμήσεων (ΣΓΠ+) της ΕΕ, ή θα θεωρηθούν τα παγκόσμια ανθρώπινα δικαιώματα ως εμπόδιο στο εμπόριο;

Εντός της ΕΕ, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει την εξουσία να αποδεχτεί ή να απορρίψει εμπορικές συμφωνίες πριν τεθούν σε ισχύ. Αυτό σημαίνει ότι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι από κάθε κράτος μέλος ψηφίζουν για μια προτεινόμενη συμφωνία και έχουν τη δυνατότητα να την καταψηφίσουν αν υπάρχουν σοβαροί προβληματισμοί.

Ωστόσο, ο νόμος περί εμπορίου της κυβέρνησης, αν ψηφιστεί από το κοινοβούλιο χωρίς σημαντικές αλλαγές, δίνει στους υπουργούς πρωτοφανή εξουσία να δημιουργούν και να διαμορφώνουν εμπορικές συμφωνίες χωρίς κοινοβουλευτικό έλεγχο. Αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, ότι ο Boris Johnson και ο Donald Trump θα μπορούσαν να συμφωνήσουν μια νέα εμπορική συμφωνία κεκλεισμένων των θυρών, χωρίς καμία δημοκρατική λογοδοσία.

Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την προσέγγιση της ΕΕ, όπου το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει την εξουσία να αποδεχτεί ή να απορρίψει εμπορικές συμφωνίες πριν τεθούν σε ισχύ. Αυτό σημαίνει ότι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι από κάθε κράτος μέλος ψηφίζουν για μια προτεινόμενη συμφωνία.

Η αποτυχημένη συμφωνία διατλαντικής εταιρικής σχέσης εμπορίου και επενδύσεων (TTIP) μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ επισήμανε πόσο επιζήμια θα μπορούσε να είναι μια τέτοιου είδους συμφωνία. Για παράδειγμα, οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ ΗΒ και ΗΠΑ είναι πολύ πιθανό να περιέχει επίμαχες ρήτρες επίλυσης διαφορών επενδυτή-κράτους (ISDS). Αυτά τα δικαστήρια περιέχουν εξοδικαστικούς μηχανισμούς, οι οποίοι αποδεδειγμένα επιδικάζουν με βάση τα συμφέροντα μεγάλων εταιρειών και όχι το κοινό καλό. Μια τέτοια συμφωνία θα μπορούσε να περιέχει και οτιδήποτε άλλο, από κρέας γεμάτο αντιβιοτικά και ορμόνες, πρόσβαση των ΗΠΑ στο εθνικό σύστημα υγείας μας (NHS) και υδραυλική ρωγμάτωση (fracking) στην ύπαιθρό μας.

Αυτά είναι μόνο κάποια από τα θέματα που πρέπει να συμπεριληφθούν στις διαπραγματεύσεις, πριν καν μπούμε στις λεπτομέρειες που αφορούν τους δασμούς για συγκεκριμένα αγαθά και υπηρεσίες.

Τον Ιανουάριο του 2017 συνέταξα το έντυπο UK Trade after the Brexit vote (Το εμπόριο του ΗΒ μετά την ψήφο για το Brexit), το οποίο συνδυάζει τις απόψεις για το ζήτημα εκλεγμένων Πρασίνων, ακαδημαϊκών, συμμετεχόντων σε εκστρατείες και συνδικαλιστικών οργανώσεων, από το ΗΒ, την ΕΕ και όχι μόνο. Διαβάστε ή κατεβάστε το έντυπο εδώ.